Το μάθημα ολοκληρώνει τον κύκλο άσκησης στη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων από τα ελληνικά προς τα γαλλικά. Τα κείμενα αντλούνται από την ταξιδιωτική λογοτεχνία του 20ού και του 21ου αιώνα ώστε, μέσα από τις σημασιολογικές, υφολογικές και πραγματολογικές παραμέτρους τους, οι φοιτητές να ασκηθούν στο πέρασμα νεοελληνικών κειμένων στο γαλλικό πνεύμα γραφής. Η απαίτηση των κειμένων αντιστοιχεί σε επίπεδο C1–C2. 

Κατά την παράδοση αλλά και για τις προαιρετικές εργασίες εξαμήνου, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, επιτρέπεται η λελογισμένη χρήση Μηχανικής Μετάφρασης και Τεχνητής Νοημοσύνης για την εξεύρεση συγκεκριμένων όρων ή την αποσαφήνιση τυχόν αμφισημιών και όχι για το σύνολο του προς μετάφραση κειμένου. Η χρήση ΜΜ και ΤΝ απαγορεύεται αυστηρά κατά την εξέταση.

 Με την ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές χειρίζονται τα πραγματολογικά ζητήματα του ταξιδιωτικού λόγου (τοπωνύμια, ρεάλια, πολιτισμικές αναφορές, μεταγραφή κυρίων ονομάτων). Αποδίδουν στα γαλλικά την περιγραφή, το στοχασμό και τη μαρτυρία με τις συμβάσεις της γαλλικής ταξιδιωτικής γραμματείας. Διατηρούν τη φωνή και τη ματιά κάθε συγγραφέα και τεκμηριώνουν τις επιλογές τους σε επίπεδο λέξης, πρότασης και κειμένου.

Εβδομάδα 1: Εισαγωγή: η ταξιδιωτική λογοτεχνία στη νεοελληνική γραμματεία

Εβδομάδα 2: Νίκος Καζαντζάκης, Ταξιδεύοντας: Ισπανία

Εβδομάδα 3: Συγκριτική αντιπαραβολή των μεταφράσεων των φοιτητών 

Εβδομάδα 4: Νίκος Καζαντζάκης, Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία –Κίνα (1938)

Εβδομάδα 5: Συγκριτική αντιπαραβολή των μεταφράσεων των φοιτητών 

Εβδομάδα 6: Ηλίας Βενέζης, Αμερικανική γη (1955)

Εβδομάδα 7: Εργαστήριο Ι 

Εβδομάδα 8: Γιώργος Σεφέρης, Τρεις μέρες στα πετροκομμένα μοναστήρια της Καππαδοκίας

Εβδομάδα 9: Συγκριτική αντιπαραβολή των μεταφράσεων των φοιτητών

Εβδομάδα 10: Γιώργος Θεοτοκάς, Ταξίδι στη Μέση Ανατολή και στο Άγιον Όρος 

Εβδομάδα 11: Συγκριτική αντιπαραβολή των μεταφράσεων των φοιτητών

Εβδομάδα 12: Λίτσα Δαμουλή, Μεθώντας μ’ ένα κρασί αγιονορείτικο
Εβδομάδα 13: Εργαστήριο ΙΙ- Ανακεφαλαίωση

•  Berman, A. (1999). La traduction et la lettre ou l’auberge du lointain. Paris: Seuil.
  • Ladmiral, J.-R. (1994). Traduire : théorèmes pour la traduction. Paris: Gallimard.
  • Lejeune, P. (1975). Le pacte autobiographique. Paris: Seuil.
  • Meschonnic, H.(1999). Poétique du traduire. Lagrasse: Verdier.
  • Δημητρούλια, Τ. & Κεντρωτής, Γ., Λογοτεχνική μετάφραση: θεωρία και πράξη,
  Αθήνα, Κάλλιπος, 2015. 

Η μέθοδος στηρίζεται σε τρία βήματα: πρώτα κλειστή ανάγνωση και υφολογική ανάλυση του πρωτοτύπου, μετά μετάφραση· συστηματική αντιπαραβολή πηγής–στόχου γραμμή προς γραμμή. Κριτήριο ποιότητας είναι η υφολογική πιστότητα και η φυσικότητα, δηλαδή το μετάφρασμα να διαβάζεται ως πρωτότυπο. Όπου υπάρχουν δημοσιευμένες γαλλικές μεταφράσεις, εξετάζονται συγκριτικά μόνο μετά την παράδοση των φοιτητικών εκδοχών. Οι φοιτητές τηρούν φάκελο εργασιών (portfolio): κάθε μετάφραση παραδίδεται, αναθεωρείται μετά από συζήτηση στην τάξη και ξανακατατίθεται στην τελική μορφή της. 

Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία.

 Φάκελος μεταφράσεων με τις αναθεωρημένες εκδοχές του εξαμήνου και μεταφραστικό
σχολιασμό (30%)· τελική γραπτή εξέταση, μετάφραση αποσπάσματος ταξιδιωτικής
πεζογραφίας με σχολιασμό των επιλογών (70%).