Με την ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές θα είναι σε θέση:

• να περιγράφουν και να συγκρίνουν τα κύρια θεωρητικά μοντέλα της διερμηνείας·
• να διακρίνουν τους τύπους και τα πλαίσια διερμηνείας και τις αντίστοιχες απαιτήσεις τους·
• να αναλύουν τον ρόλο, την ευθύνη και τη θέση του διερμηνέα σε διαπολιτισμικές επικοινωνιακές καταστάσεις·
• να εφαρμόζουν θεωρητικές έννοιες στην ανάλυση πραγματικών περιστατικών διερμηνείας·
• να αξιολογούν κριτικά τον ρόλο της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης στη διερμηνεία·
• να διατυπώνουν επιστημονικά τεκμηριωμένο λόγο για τη διερμηνεία.

• Εισαγωγή στις Σπουδές Διερμηνείας: ιστορία, πεδίο, όροι
• Τύποι διερμηνείας (ταυτόχρονη, διαδοχική, ψιθυριστή, διαλογική)
• Ερμηνευτική θεωρία και μεταφορά νοήματος
• Γνωστικά μοντέλα: μνήμη, προσοχή, μοντέλο προσπαθειών
• Ο διερμηνέας ως κοινωνικός δρων: ρόλος, ουδετερότητα, δεοντολογία
• Διερμηνεία στη δικαιοσύνη και στις δημόσιες υπηρεσίες
• Διερμηνεία και τεχνητή νοημοσύνη

• Βλαχόπουλος, Σ. (2026). Διαπολιτισμική Επικοινωνία στη Δικαιοσύνη. Μετάφραση και διερμηνεία στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης. Νομική Βιβλιοθήκη.
• Pöchhacker, F. (2022). Introducing Interpreting Studies (3rd ed.). Routledge.
• Gile, D. (2009). Basic Concepts and Models for Interpreter and Translator Training. John Benjamins.
• Wadensjö, C. (1998). Interpreting as Interaction. Longman.
• Pöchhacker, F. & Shlesinger, M. (eds.) (2002). The Interpreting Studies Reader. Routledge.
• Hale, S. (2004). The Discourse of Court Interpreting. John Benjamins.

Διαλέξεις, συζήτηση, μελέτη περιπτώσεων.

Πλατφόρμα ηλεκτρονικής μάθησης, οπτικοακουστικό υλικό, συστήματα ΤΝ.

Ομαδική εργασία με executive summary 2.000 λέξεων και προφορική παρουσίαση 30 λεπτών. Η χρήση ΤΝ ενθαρρύνεται σύμφωνα με τις οδηγίες του μαθήματος και δηλώνεται.